آنچه در اولین مواجهه با رمان«شب ایوب» بیش و پیش از همه جلوهگری میکند، نثر ریزبافت، خوشآهنگ و پخته داوود غفارزادگان است. بعد، همین نثر زیبا میشود دلیل و راهنمای مخاطب که «شب ایوب» را به دست بگیرد و با لذت دنبال کند. غفارزادگان در این رمان، قصه ایوب را روایت میکند که ترکشی در نزدیک شاهرگ گردنش دارد.
«اسماعیل» نام رمانی از امیر حسین فردی است. ماجرا در یک محله به اسم قنبرآباد میگذرد. راوی داستان دانای کل است. اسماعیل زاغو که جوانی زیبارو، بلوند، کتابخوان و ورزشکار است به قهوه خانه علی خالدار رفت و آمد می کند.
رمان شاه بیشین داستانی از زندگی محمدرضا شاه پهلوی است. این کتاب با نوع روایت خاص دوم شخص از دو سطح و لایه اصلی تشکیل شده است: الف) روایتهایی از نگاه واپسین پادشاه ایران زمین بر روی تخت بیمارستان و همسر او. در جریان این روایت ها، نویسنده در کنار بستر بیماری شاه حضور دارد و به شکلی نامریی، به توصیف حالات و روحیات او می پردازد. ب) روایتهای شخصی نویسنده که در جریان آن به گذشته خانوادگی خود نقب می زند و خاطراتی را از زمان سپری شده به تصویر می کشد و با این رفت و برگشتها و پرشهای زمانی و مکانی، لایه های داستانی جدیدی را به وجود می آورد.
رمان محرمانه میلان، روایتی جذاب از دل مهاجرت است. روایتی از مهاجرینی بیسرزمین که به هر کجا دست دراز کنند، جایی برای زندگی آنان نیست. تصویری تمامنما از انسان معاصر در جامعه غرب است. اویی که خانه ندارد. نویسنده شخصیتها را به خوبی پرداخته است. انسانی که از افغانستان تا ایران و ترکیه و بعد هم اروپا طعم آوارگی و غربت را میچشد. رمان به واقع این سئوال را مطرح میکند «وطن کجاست؟ و انسان امروز کجا را میتواند به عنوان وطن برگزیند؟»
همه تیمور آقا محمدی همه، روایتی جذاب و تاثیرگذار و غافلگیر کننده دارد. در رمان «همه» نوشته تیمور آقامحمدی، پدر خانوادهای، بعد از بازنشستگی «همه» را رها میکند و میرود و حالا این رفتن و چرا رفتن، به اولین معمای زندگی مشترک آیدین و ناهید (دختر خانواده) تبدیل میشود که هیچ شباهتی بههم ندارند، اما درگیر یک سوالِ ذهنی مشترک و تلاش برای پاسخدادن به آن میشوند.