برگ ریز

ای لبت از هرچه سیب سرخ، شیرین بیشتر

کی به پایت می‌شود افتاد از این بیشتر؟

ترس دارم عاشقانت مست و مجنون‌تر شوند

روبه‌روی خانه‌ات بگذار پرچین بیشتر

ماه سیری چند؟ هرشب با وجودت‌ای پری!

موج دریا می‌رود بالا و پایین بیشتر

وصف آسانی‌ست، هرچه خنده‌هایت کم شوند

شهر پیدا می‌کند شبگردِ غمگین بیشتر

آن بهاری که نسیمت را ندارد بهتر است 

هر شب عیدش ببارد برف سنگین بیشتر

خواب دیدم نیستی، تعبیر آمد می‌رسی 

هرچه من دیوانه بودم، ابن سیرین بیشتر