محمدعلی مجاهدی یکی از مؤثرترین شاعران آیینی دهههای گذشته است که تأثیر تعالیم و نگاه او به این مقوله را میتوان در آیینة شاگردان بیشمار وی –خصوصاً در شهر قم- به نظاره نشست. گلنفسیها گزیدهای از بهترین اشعار محمدعلی مجاهدی است که میتواند نمایی از شعر و نگاه عمیق این پیر شعر آیینی باشد.
محمد شکریفرد، شاعر جوان هشترودی، از رویشهای شعر انقلاب اسلامی است که چند سالی است توانسته با غزلیات پراحساس و واکنشهای بموقع خویش به وقایع اجتماعی، جایی برای خود در عالم ادبیات دست و پا کند. گشایش، پس از «نصف گمشده»، دومین اثر این شاعر خوشآتیه است.
شعر دهة هفتاد و هشتاد شمسی، بدون نام محمدسعید میرزایی، به واقع چیزی کم دارد. میرزایی یکی از مهمترین شاعرانی است که در طرز نوی غزل در دهههای یادشده بسیار تأثیرگذار بود و سبب به وجود آمدن موجی از اقبال به قالب غزل شد و جریانات مختلف در عالم ادبیات پدید آورد. غزل هزارة دیگر گزیدهای از بهترین و مهمترین غزلیات میرزایی به انتخاب مبین اردستانی و محمدحسین نعمتی است.
معین اصغری از شاعران جوان مشهدی است که در چند سال اخیر سرعت رشد فزایندهای را در میان شاعران همسال خود داشته است. «روبهرو» مجموعة 25 غزل از اصغری است که بعد از سال 89 سروده شدهاند. درونمایههای این اشعار بیشتر عاشقانه و تا حدّی عارفانه است.
«درختان تبعیدی» آیینهای از غزل امروز افغانستان است که سیدضیاء قاسمی و علیمحمد مؤدب گزینش اشعار آن را بر عهده داشتهاند. نام این مجموعه از بیتی از سیدنادر احمدی شاعر افغانستاني مقيم استراليا برگرفته شده است. اسمی که مبیّن وضعیت شعر و شاعران امروز افغانستان است و گوياي این واقعیت تلخ که بسیاری از آنان از سرزمین خود آوارهاند و در چهارسوی جهان پراکنده.
نام علیرضا قزوه با شعر انقلاب گره خورده است. از علیرضا قزوه تاکنون چند کتاب چاپ شده است و «چمدانهای قدیمی» گزیدۀ اشعار این شاعر کشورمان در قالب غزل است. علیمحمد مؤدب و مبین اردستانی، 56 غزل این مجموعه را که البته چند شعر تازه و چاپنشده نیز در میان آنها به چشم میخورد، انتخاب کردهاند.