گزیده شعر

میرزا عبدالقادر بیدل شاعر بزرگ زبان فارسی (۱۰۵۴ _ ۱۱۳۳ ق) علاوه بر قالب غزل، که قالب محبوب و اصلی کار اوست، در قالب رباعی نیز آثار قابل توجهی دارد. او نزدیک به ۴۰۰۰ رباعی دارد و این رباعیات در جامعۀ‌ ادبی ایران کمتر شناخته شده است. البته رباعیات او یکدست نیست و پست و بلند دارد و همین، گزینشی از میان این دیوان قطور رباعی را ضروری می‌سازد. در کنار این، پیچیدگی‌ها و دشواری‌های شعر بیدل هرچند در رباعی کمتر از غزل است، شرح‌ها و توضیح‌هایی بر آن‌ها را نیز می‌طلبد. این دو کار در کتاب «مرقع صد رنگ»‌ در حد اقتضای حجم این کتاب توأما صورت گرفته است، یعنی یکصد رباعی بهتر بیدل به انتخاب گردآورنده، با شرح‌هایی کوتاه همراه شده و «مرقع صدرنگ» را تشکیل داده است. کتاب با مقدمه‌ای از گردآورنده نیز همراه شده است، که در بخشی از آن می‌خوانیم: «رباعیات بیدل تنوع محتوایی چشمگیری دارد و در اینجا تناسب بیشتری میان مضامین و مفاهیم گوناگون برقرار شده است. شاید بتوان گفت که این دیوان از آثار دیگر رباعی ‌سرایان هم رنگین ‌تر است، چون دست کم ده نوع رباعی در آن می ‌توان یافت: رباعیات عاشقانه، رباعیات عارفانه، رباعیات فلسفی و متأملانه، رباعیات اجتماعی و سیاسی، رباعیات تربیتی و اخلاقی، رباعیات اعتقادی و مذهبی، رباعیات متضمن مباحث ادبی، رباعیات هجو و هزل، رباعیات مناسبتی، خیر مقدم ‌ها، قید واقعه و ماده تاریخ، رباعیات تفننی (بی ‌نقطه، منقوطه و امثال آن).»

گردآورنده: محمدکاظم کاظمی
انتشارات: سپیده باوران
با مقدمه سید علی میرافضلی
در این کتاب ۶۱۸ رباعی از بیدل گرد آمده است. بسیاری از این رباعی‌ها با شرح و توضیحاتی از سوی گردآورنده همراه شده‌اند و این قضیه یک تفاوت عمدۀ این گزیده با دیگر گزیده‌های رباعیات بیدل است. در این شرح‌ها به بیت‌های بسیاری از غزلیات بیدل هم به عنوان شاهد مثال اشاره شده است.

شاعر: محمدتقی بهار متخلص به ملک الشعراء بهار
انتشارات: علمی فرهنگی
ملک الشعرا بهار ادیب و شاعر معاصر ایرانی، قصیده های متعددی به سبک شاعران قدیم سروده و در تعدادی از قصیده هایش به وزن ها و مضمون تازه نیز بذل توجهی کرده است. از میان انبوه قصیده های سروده بهار، در این کتاب 77 قصیده قصیده گلچین شده اند، که در همگی آن ها روح مبارزه اجتماعی، انسان دوستی، خدمت به میهن و به بشریت، عشق به طبیعت، مقاومت، شکیبایی و بیزاری از نادرستی و فرومایگی موج میزند. در این قطعه های منتخب میتوان به سبک کار و اندیشه بهار به بهترین نحو پی برد.

کتاب پیش رو دربردارنده ی گزیده ای از اشعار خورخه لوئیس بورخس نویسنده و شاعر معروف آرژانتینی، از چهره های برجسته در عرصه ی ادبیات جهان، است که توسط علی معصومی ترجمه شده و انتشارات نگاه آن را منتشر کرده است. این اثری نظام مند از شاعری که با شعرهایش در کشور خود به شهرت رسید اما آن چه بعدها او را به جهان شناساند و لایق ستایش کرد مجموعه ای کوچک از آثار منثورش بود. رز زرد یکی از معدود فرصت هایی است که خواننده را با شاعر درون بورخس رو به رو می کند و او را از منظری دیگر به مطالعه می گذارد.

کتاب اسرارنامه مشتمل است بر ۳۳۰۵ بیت در ۲۲ مقاله است. سه مقاله نخستین آن به ترتیب دربارهٔ توحید و نعت رسول اکرم و فضائل خلفای راشدین است. از مقاله چهارم به بعد دربارهٔ موضوعات گوناگون تصوف است.

در سراسر دیوان بزرگ شمس ، نوعی شعر عرفانی مولانا کوهه بر کوهه می غلتد که هر کس بنا به ذوق و مشرب خود از آن برداشتی خاص دارد . موسیقی شعف انگیز و نشاط آور این پدیده های نبوغ تا آنجاست که تمام ویژگی های دیگر سروده هایی که به نام رند عالم سوز ، شمس تیریزی ، تصنیف و تدوین شده است تحت الشعاع و در سایه وجد بی پایان محتویات این کتاب عظیم قرار می گیرد. مولوی بیش از هر شاعر دیگری از اوزان مختلف سود جسته ، به گونه ای که گاهی غزلیات در بحور به اصطلاح نامطبوع سروده شده و خواننده ناگزیر است با دقت بیشتر و کشیدن پاره ای از کلمات ، در خواندن برخی واژه ها از حوزه وزن خارج نشود.